مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه و نقشی که در توسعه زیستبوم نوآوری شریف و کشور در دهه ۹۰ داشته به روایت مهندس مجید دهبیدیپور رئیس سابق پارک علم و فناوری شریف در یادداشتی که برای روزنامه نوشتند:
▫️حمله متجاوزانه دشمن به زيرساخت فناوري اطلاعات دانشگاه صنعتی شريف، جامعه علمی كشور را در بهت فرو برده است. اينكه يك دانشگاه و نهاد علم و فناوری خوشنام كه در سطح جهانی شناخته شده و فارغالتحصيلان آن در جای جای اين كره خاکی مشغول ارزشآفرینی هستند مورد حمله قرار گيرد، در همه جای دنيا مصداق جنايت جنگی است.
▫️ از لحظهای كه خبر اين جنايت منتشر شد، دلنوشتههای بسيار زيادی را در فضای مجازی محدود فعلی خواندهام كه همگی نشان از عشق دوستداران دانشگاه به اين نهاد فاخر و محكوميت اين اقدام بزدلانه دارد. يكی از هويتش میگفت كه همه را از شريف دارد، يكي از خاطرات جور واجورش، يكي از يادگيریهايش در اين مركز، يكی از خاطرات خواندنی پدرش از آنجا و…؛ اين واكنشها محدود به ايران هم نبوده است. خلاصه اينكه هركسی به نوعی ضمن محكوميت اين اقدام متجاوزانه، داشت میگفت: "خانهام" آتش گرفته است؛ اما دوباره آن را میسازم…
▫️برای من هم كه ٢٧ سال است عضو كوچك اين خانواده پرافتخار هستم، ديدن لحظات و صحنههای صبح روز دوشنبه از نزديك و شنيدن و ديدن پيامهای متنوعی كه پس از آن منتشر ميشد، در كنار درد جانكاهی كه داشت، غرورآفرين هم بود. اما نكتهای كه دوست دارم به آن اشاره كنم و شايد جالب توجه باشد، نقش بسيار مهمی است كه مركز محاسبات (مركز فاوای فعلی) در شكلگيری جريان استارتاپی و توسعه كارآفرينی شريف داشته است.
▫️ امروزه مردم عزيز سراسر ايران از پلتفرمهای بيشماری استفاده میکنند كه خاستگاه تعداد زيادی از آنها، دانشگاه صنعتي شريف است. در دورهای كه امكانات و خدمات حمايتی دانشگاه برای حمايت از فعاليتهای كارآفرينانه به اين گستردگی نبود و در ابتدای راه بود، مركز محاسبات با مديريت آقاي دكتر يحيی تابش، نهادی بود كه علاوه بر خدمات معمول خود، حداقلهای لازم را براي تيمسازی، توسعه ايده و شكلدهی كسبوکار فناورانه فراهم میكرد.
▫️ تعدادی استارتاپ بزرگ و تعداد بيشتری شركتهای كوچك و متوسط دانشبنيان را میشناسم كه خود را مديون مركز محاسبات و حمايتها و فرهنگ كاری حاكم بر آن میدانند. در دوره شكوفايی فضای استارتاپی كشور (دهه ٩٠) هم اين مركز با ميزبانی از برخی استارتاپها، نقش مهمی در رشد و توسعه آنها ايفا نمود. نقشی كه اين مركز در طول ٢٥ سال گذشته به انحاء مختلف در توسعه زيستبوم كارآفرينی شريف داشته، غيرقابل انكار است.
▫️با بمباران ميتوان زيرساخت و ساختمان و تجهيزات را نابود كرد اما اتمسفر و فرهنگ حاكم بر اين مركز قابل نابودكردن نيست؛ چه بسا بهتر و قويتر از خاكستر خود برخواهد خاست و به نسل جديدی از كارآفرينان خلاق خدمترسانی خواهد كرد.
تصوير اميدبخشی كه همان روز از كلاس مجازی يكي از اساتيد دانشگاه در ميان آوارهای حمله اخير منتشر شد، مشتی است نمونه خروار كه اين "كاروان كوی دلبر" را توقفی نيست.
پاينده باد ايران
